Helaas kan ik er niet zelf bij aanwezig zijn.

Het format dat ik gebruikte is dat van Glamourland van Gert Jan Dröge. Omdat dit een privéproductie betreft, mag ik dit format gebruiken. Voor een commerciele opdracht zou ik hiermee in de problemen komen.

In verband met de privacy van de gasten op het feest, kan ik de video hier helaas niet tonen. Neemt u echter van mij aan dat hij goed gelukt is!
De reactie van het feestvarken na het zien de video beaamt dit:

“Mark het is een geweldig document geworden. Echt goed gefilmd en gemonteerd. Complimenten ook voor de voice-over, het is erg goed gedaan. Ook je zoon heeft een mooie bijdrage geleverd ik ben blij dat jij er zelf ook op staat.
Bravo !!!!! mijn dank is groot.”

Natuurlijk kan ik een dergelijke video in een ander format, ook voor u maken!

Het geschoten materiaal is heel goed gelukt en hier kunnen we zeker een pracht van een korte impressie mee maken. Ik ben nog aan het nadenken over het format waarin ik de video ga gieten, maar daar ga ik wel uitkomen!

Vandaag spraken Lukas en ik dus heel toepasselijk af op het Lucas Bolwerk, in de buurt van de stadsschouwburg.  Deze man is wereldberoemd in heel Utrecht! Er werd zelfs een straat naar hem genoemd!

Mijn broer loopt snel, maar Lukas loopt nóg sneller. Mijn ongeoefende benen konden hem maar ternauwernood bijhouden. Zo volgden wij de singel, met zo nu en dan uitleg over waar ik speciaal naar moest kijken. Hij liet mij dingen zien die veel Utrechters niet weten. In de buurt van het  Lucas Bolwerk is bijvoorbeeld nog een stuk verdedigingsmuur te vinden. Die heb ik dus maar voor de zekerheid op foto gezet. Maar we zagen ook andere erg interessante stukken van Utrecht.

Ik ben nog zoekende naar de formule voor de serie; welke onderwerpen ik wil uitwerken. Utrecht is zo divers, dat het moeilijk is om een keuze te maken, of om een aaneengesloten verhaal te maken. Er is namelijk VEEEEEEL over Utrecht te vertellen.

Gelukkig kregen mijn voeten even rust bij café Orloff aan het Wed. Hier wist ik Lukas te verbazen met mijn kennis met betrekking tot het Wed. Deze straat liep oorspronkelijk schuin naar beneden richting Oude Gracht, om de werfkelders makkelijk met paarden te kunnen bereiken.

En nu ga ik mijn spierpijn koesteren. Ik weet waarvoor ik het doe!

Een gemeenschappelijke collega van Pim en mij uit ver vervlogen tijden (ikzelf heb de goede man nooit gezien, laat staan gekend) verzamelde oude foto’s van het oude Utrecht. Sommige foto’s zijn redelijk recent, andere foto’s tonen beelden van lang vervlogen tijden. Op de oudere foto’s staan straten en panden die inmiddels zeer sterk veranderd, of zelfs totaal verdwenen zijn. Denk maar aan de kaalslag door de bouw van Hoog Catharijne, één van de grootste fouten die het bestuur van Utrecht ooit maakte. Interessante oude huizen moesten plaats maken voor een gedrocht van een winkelcentrum.

Pim had de foto’s ‘geerfd’ van zijn collega, en hij had ze weer beloofd aan ‘De Oud-Utrechter’, een gratis krantje voor mensen die een band hebben met Utrecht en haar verleden. Toen ik Pim vertelde over mijn plannen over ‘Ontdek Utrecht’ vond hij dat ‘De Oud-Utrechter’ wel even kon wachten, want ik heb óók een band met Utrecht en haar verleden. Ik kreeg de gehele verzameling mee naar huis!
Ik besloot mijn kleine schat in zijn geheel te scannen. Dit levert mij direct zes volle dagen werk op. Maar dan heb ik ook wat! Voor mijn gevoel heb ik goud in handen!

Helaas is bij veel foto’s niet vermeld waar ze precies genomen zijn. Dit betekent voor mij en Nicolette dat wij, als zijn wij geboren detectives, veel speurwerk gaan verrichten om zoveel mogelijk locaties van de foto’s te achterhalen. Onze kennis over Utrecht en haar verleden zal de komende dagen enorm groeien!

Volgende week staan alle foto’s veilig op mijn harde schijf en mag Pim met een gerust hart alles doneren aan ‘De Oud-Utrechter’.

Gegevens gaan over en weer tussen mij, als videomaker, en Lukas, de historicus die het project een warm hart toedraagt. Alhoewel de deadline 10 maart is, zal hij de week ervoor al een ruwe versie gereed hebben.

Er dient zich waarschijnlijk nog een ander project aan, dat pas gestalte zal krijgen nadat Utrecht haar beurt heeft gehad. Maastricht, ook een stad met een rijk verleden en mijn oude woonplaats, is een goed vervolg op de reeks die ik in Utrecht zal schieten.
Het toeval wil, dat een familielid van een vriend binnenkort een boekwerkje wil uitgeven over Maastricht en haar rijke historische verleden. Deze man is gids. Contact moet echter nog worden gelegd.

Wordt vervolgd.

Vooralsnog schommelt de camera nog wat te veel. Dit geeft op een klein scherm maar een kleine deining, maar op een groot tv-scherm krijg je toch nog wat teveel het idee dat je op een boot op de Noordzee vaart. Kijk maar eens naar de korte impressie van Floris en mij.

Na veel pogingen, mislukkingen, een vastlopende programma (door mijn eigen fouten) en zelfs een vastlopende computer is het gelukt om een dvd met meerdere sporen te branden!

Met deze meersporentechniek kan ik en DVD produceren die meer geluidssporen heeft dan de normale huis, tuin en keuken dvd’s. Hiermee worden de mogelijkheden vergroot: het is niet meer nodig om een video in veelvoud, in verschillende talen op een DVD te branden. De verschillende talen kunnen nu, net zoals bij commercieel geproduceerde video’s, onder hetzelfde stuk beeldmateriaal gezet worden. Dit opent perspectieven! Meerdere talen, verschillende soorten commentaar en dergelijke!

Ik ga ermee aan de slag!

Zie hier het resultaat!

Om 2 uur vanmiddag had ik een gesprek met de historicus waar ik al telefonisch en per mail contact mee had. Dit oriënterend gesprek zou de start kunnen betekenen en is het daadwerkelijk ook geworden.

Lukas, de historicus, ziet het plannetje  zitten en heeft zelf ook ideeën over het programma. Het format zal ik uiteindelijk bepalen, maar is ook wel afhankelijk van het materiaal. Wetende dat het veel tijd kost om het geheel samen te stellen, gaat Lukas me al binnen een week voorzien van informatie. Zo kunnen we, als het weer wat mee gaat zitten en de blaadjes weer aan de bomen groeien, meteen van start. 

Het project groeit, net als het aantal mensen dat hierbij betrokken is. De vriendin van Lukas, die hem onder mijn aandacht bracht, heeft aangegeven dat zij zelf ook eigenlijk wel mee wil doen vanuit haar expertise: fotograferen. Zo wordt het gezellig druk, want ook Nicolette heeft interesse om deel te nemen.  En dan hebben we het nog niet eens gehad over de mogelijke aandacht van de journaliste.